ING moet zo snel mogelijk een einde maken aan de praktijk van certificering. De bevriende 'Stichting ING Aandelen' moet er bij de bankverzekeraar op aandringen actie te ondernemen.
Dat hebben beleggers ING duidelijk gemaakt tijdens de eerste certifaathoudersvergadering ooit bij ING.
Certificering van aandelen: wel risico lopen, geen stem krijgen. Zo gaat het bij ING dat zijn aandelen heeft ondergebracht in een aparte stichting en beleggers certificaten geeft.
Het administratiekantoor (‘Stichting ING Aandelen', hierna: AK) van ING had tot nu nog nooit een vergadering bijeen willen roepen. Afgelopen woensdag was de primeur. Deze zeer machtige Stichting legde verantwoording af tegenover de aanwezige beleggers.
De opkomst was uitermate mager met 0,1 procent, ingebracht door een twintigtal voornamelijk gepensioneerde particuliere beleggers.
Het orgaan dat het bestuur van het op twee na grootste beursgenoteerde Nederlandse bedrijf de hand boven het hoofd houdt legt dus verantwoording af aan 20 gepensioneerden met 0,1 procent van de aandelen.
En die gaven ook nog eens luid en duidelijk aan dat dit systeem niet deugt en zo snel mogelijk moet worden afgeschaft.
Gebroken belofte
Dat beleggers hun geduld enigszins verliezen is logisch. In 2007 verklaarde toenmalig president-commissaris van ING, Cor Herkströter, certificering te zullen heroverwegen zodra tijdens drie opeenvolgende vergaderingen van aandeelhouders meer dan 35 procent van de certificaten vertegenwoordigd zou zijn (zonder AK).
Dat gebeurde, in 2010 was de opkomst zelfs ruim 41 procent. Desondanks heeft ING nog steeds geen einde gemaakt
aan de getrapte zeggenschap. Het AK protesteerde niet tegen deze gebroken belofte.
Certificering is van oudsher een typisch Nederlandse beschermingsconstructie tegen overname. In de oorspronkelijke opzet hadden meestal de president-commissaris, de bestuursvoorzitter en drie door de ondernemingsleiding aangezochte leden zitting in het AK.
Sinds 2004 mag dat niet meer. Nu moet het AK ‘onafhankelijk' zijn, en handelen in het belang van de beleggers. Dat is bij ING aantoonbaar niet het geval.
Pregnant voorbeeld is de laatste aandeelhoudersvergadering van ING in april.
Toen volgde het AK de lijn van het ING-bestuur en ging daarmee loodrecht in tegen de wil van het merendeel van de aanwezige beleggers.
Certificering bij ING is geen beschermingsconstructie, voegt niets toe, kost wel geld en is eigenlijk vooral ‘ruis op de lijn' tussen investeerders en de onderneming. Dit geldt zeker voor de internationale beleggers die deze constructie überhaupt niet begrijpen.
| Certificering, hoe zit dat? |
Een belegger die op Euronext een plukje ING bemachtigt, koopt geen aandelen maar certificaten.
Certificaathouders ING hebben tijdens vergaderingen stemrecht, zij vertegenwoordigen bij een opkomst van 40 procent bijvoorbeeld 40 procent van het totaal uitstaande aandelen ING. Toch kunnen zij, hoe betrokken en geïnteresseerd ook is, per saldo voor niks komen.
Het stemrecht van de thuisblijvers (dat is dus 60 procent) komt automatisch terecht bij de Stichting ING Aandelen. Deze Stichting bepaalt de uitslag van elk stempunt.
Zo bepalen de beleggers in ING die het eigenlijk geen fluit interesseert wat er op de vergadering besproken wordt, toch de uitslag van elk punt dat in stemming wordt gebracht.
De opsplitsing van ING en aparte beursgang van de verzekeringstak is bij uitstek het moment om over te stappen op gewone aandelen. |
Terug naar boven