Beleggers kijken graag naar winsttaxaties van analisten. Erg opvallend, omdat veel beleggers eigenlijk wel weten dat de gemiddelde analist positief in het leven staat.
Marktvorsers verwachten dat de getaxeerde winsten flink overschat worden als een recessie zich zal voltrekken. Zijn de ogenschijnlijke koopjes vandaag de dag daadwerkelijk goedkoop?
Gevoelig
Nu het nieuws verslechtert wordt er getornd aan één van de belangrijkste parameters in de verschillende waarderingsmethodieken: de verwachte groei.
Een aanpassing van verwachte groei is niet voor alle bedrijven even problematisch. De meest gevoelige bedrijven zijn de cyclische.
Zij zijn te afhankelijk van de grillen van de economie om omzet- en winstverlies op te vangen bij tegenwind.
| Jaar van het aandeel |
Volgens het gros van de analisten zou 2011 het jaar van het aandeel worden.
Drie punten die toen werden aangehaald:
1) overtollig vet is weggesneden door alle kostenbesparingsmaatregelen tijdens de crisis;
2) bedrijven zitten op grote bergen cash;
3) de waarderingen zijn in historisch perspectief laag.
Dat waren legitieme observaties, ware het niet dat de Europese schuldencrisis in 2011 escaleerde.
Niet zozeer de bedrijfsfundamentals, maar het macro-economische nieuws bepaalt het gros van de uitschieters op de beurs in 2011. |
Bedrijven op de Nederlandse beurs die hier historisch gezien veel moeite mee hebben zijn bouwers als BAM en Heijmans, uitzenders Randstad en USG, staalbedrijf Arcelor en luchtvaartmaatschappij Air France-KLM.
Deze bedrijven zijn dan ook hard geraakt. Gemiddeld daalden de koers van deze fondsen met ruim 45 procent, tegen een daling van 20 procent van de AEX.
Goedkoop?
Of de cyclische ondernemingen door de forse koersdalingen nu goedkoop zijn is nog maar de vraag.
Historisch gezien is dit zeker het geval, hoewel koers-winstverhoudingen van cyclische ondernemingen erg moeilijk te vergelijken zijn.
De legendarische econoom Benjamin Graham koos er daarom voor de waardering te baseren op de gemiddelde winsten van de voorgaande tien jaar.
Wanneer de gemiddelde winst per aandeel als verwachting wordt genomen voor de toekomstige winst dan lijkt vooral Heijmans spotgoedkoop. Daar betaalt een belegger ongeveer twee keer de winst.
De uitzenders lijken dat momenteel niet goedkoop. Ten minste vergeleken met de koers-winstverhoudingen die gebaseerd zijn op de winsttaxaties van de analisten.
| Koers-winstverhoudingen |
| Op basis van: | gemiddelde
winst
per aandeel | Verwachte winst
per aandeel door
analisten in 2011 |
| BAM | 4,0 | 4,5 |
| Heijmans | 1,8 | 5,2 |
| Randstad | 14,8 | 6,8 |
| USG | 9,8 | 5,0 |
| Air France | 5,0 | 24,4 |
| Arcelor | 4,2 | 5,1 |
Oppassen geblazen
Al met al blijft het een moeizame exercitie om cyclische bedrijven te waarderen aan de hand van koers-winstverhoudingen.
Alleen naar deze ratio kijken is niet zaligmakend.
Het is wel zo dat de beweeglijke bedrijven tijdens recessies moeten worden gekocht om optimaal te kunnen profiteren van een aantrekkende economie.
Timing is hierbij essentieel. Een cyclisch aandeel jaren in de beleggingsportefeuille houden terwijl er geen groei is werpt zijn vruchten vaak niet af.
Een appel voor de dorst in de vorm van dividend zit er bijvoorbeeld in slechte economische tijden vaak niet in.