Zoek

‘Tabaksblat' norm nog altijd overtreden

Riante vertrekpremies voor vertrokken bestuurders

10 augustus 2010

Vertrekkende topmannen krijgen nog altijd een goudgerande aftocht. Al zes jaar stelt de code Tabaksblat dat de maximale ontslagvergoeding één basissalaris mag bedragen. Daar hebben ondernemingen nauwelijks boodschap aan.

Van de tientallen bestuurders die het afgelopen jaar vertrokken ontving de meerderheid een vertrekpremie die aanzienlijk hoger was dan eenmaal hun basissalaris.

Zo kregen Reed Elsevier topman Ian Smith (acht maanden in dienst geweest) en Herman van Campenhout (vier maanden) van USG People voor een paar maanden werk miljoenen euro's mee.

KPN-bestuurder Marcel Smits ontving bij zijn vertrek een basissalaris (575.000 euro) en mocht een nog voorwaardelijke aandelenbonus van 890 duizend euro direct innen. Enkele maanden later was Smits alweer aan de slag bij het Amerikaanse Sara Lee.

Top acht goudgerande exitpremies  
Bestuurder Bedrijf Vertrekvergoeding (€) X Basissalaris Meer informatie
Linda Cook * Shell 5,5 mln 5,3 Lees verder
Bart Hogendoorn Ctac 0,96 mln 3,4 Lees verder
Herman v. Campenhout USG People 1,5 mln 3 Lees verder
Stan Miller KPN 2,3 mln 2,6 Lees verder
Marcel Smits KPN 1,4 mln 2,5 -
Arthur Spector AMG 2,5 mln 2,5 -
Ian Smith Reed Elsevier 2,2 mln 2,4 Lees verder
Karel De Boeck Ageas (Fortis)1,2 mln 1,5 -

*De totale som die Linda Cook meekreeg bedroeg ongeveer 18 miljoen euro, inclusief een extra storting in de pensioenpot van 10 miljoen euro 

Uit het VEB onderzoek blijkt dat, zes jaar na invoering van de Code, 68 procent van de AEX- en AMX-ondernemingen nog altijd niet voldoet aan de betreffende Codebepaling.

Norm overtreden
Onderzoek onder de lokale fondsen laat zien dat meer dan de helft (53 procent) zich niet houdt aan de Tabaksblat norm van maximaal eenmaal basissalaris. Onder het mom van bestaande contracten blijven de afkoopsommen gehandhaafd.

Bestuurders die voor het inwerkingtreden van de Code zijn aangesteld weigeren in het algemeen afstand te doen van hun rechten. Een uitzondering is Philips topman Gerard Kleisterlee die op basis van zijn herziene contract één jaarsalaris mee zou krijgen.

Alle beloningen op bestuursvoorzitter.nl
Een groot aantal ondernemingen, waaronder Wolters Kluwer, Randstad en Shell, maakt bovendien een voorbehoud om bij bestuurders die na de invoering zijn of nog worden benoemd, af te wijken van de Code.

Compensatie
Vertrekvergoedingen dienen ter compensatie van het risico dat een bestuurder na vertrek (tijdelijk) geen inkomen zal genieten. Als bestuurders direct of vrijwel direct na hun vertrek elders een vergelijkbare functie aanvaarden, is een ontslagvergoeding ongepast. Bij falende bestuurders is een vertrekpremie sowieso uit den boze.

Radiostilte rond vertrek bestuurders

Ook vliegen ondernemingen vaak onder de radar van ‘Tabaksblat' door. Dit gebeurt bijvoorbeeld door de opzegtermijn op te rekken waardoor bestuurders toch een ´bonus´ krijgen. Onlangs gebeurde dit bij Birgit Nørgaard van ingenieursbureau Grontmij.

Ook krijgen bestuurders geregeld hun voorwaardelijke aandelenpakketten (gedeeltelijk) uitgekeerd, zonder dat (nog) aan de gestelde doelstellingen is voldaan.

Toen Ad Veenhof van Wessanen scheidde was dit bijvoorbeeld het geval. Tot slot krijgen vertrekkende bestuurders - zoals bijvoorbeeld bij Linda Cook (Shell) en Michel Tilmant (ING) het geval was, geregeld een extra storting in de pensioenpot bij hun afscheid.

Asymetrisch
Bij hoge vertrekpremies komt het asymmetrische karakter van beloningen bij topbestuurders duidelijk naar voren. Bij goede prestaties ontvangt een bestuurder allerlei bonussen, bij vertrek als gevolg van tegenvallende prestaties krijgt hij of zij een gouden handdruk.

Oud-Unilever-bestuurder Morris Tabaksblat probeerde hier met de invoering van de gelijknamige Code voor goed ondernemingsbestuur in 2004 een eind aan te maken. ‘Tabaksblat' maximeerde een vertrekpremie op een basissalaris. In de nieuwe code van 2008 (‘Frijns') is deze bepaling niet gewijzigd.

De code Tabaksblat bepaalt dat de hoogte van een vertrekpremie in beginsel gemaximeerd is op één basissalaris. In geval een bestuurder in zijn eerste bestuurstermijn ontslagen wordt dan ontvangt de vertrokken bestuurder maximaal twee basissalarissen.

De spelregels wat betreft vertrekvergoeding (bron: code Tabaksblat) 
 

Reageer op dit artikel

Jeroen1984, 12-8-2010 9:47:59

De constatering dat nog steeds het merendeel van de bedrijven de norm niet handhaaft is m.i. niet zo interessant. Interessanter is de vraag waarom dit het geval is. In het geval van bepaling II 2.7 is dat volgens mij vrij duidelijk: de norm wijkt te veel af van wat gangbaar is in het arbeidsrecht en is vaak kort door de bocht. Als je kijkt naar de totstandkoming van bepaling II 2.7 blijft het zeer vaag waarom ooit is gekozen voor de norm van een jaarsalaris. Waarom 1 jaarsalaris? Is dat voor iedereen genoeg? Is heel Nederland het erover eens dat een jaarsalaris wel door de beugel kan? Wat als iemand al 35 jaar bij de onderneming werkt of als een bestuurder vertrekt binnen een jaar nadat hij aan boord is bij een onderneming. Dan heeft hij volgens de kantonrechtersformule recht op minder dan een jaarsalaris, op basis van de code heeft hij recht op een jaarsalaris. Verder is het zo dat de rechter bij de kantonrechtersformule een discretionaire bevoegdheid heeft (factor C) om de vergoeding zo goed mogelijk aansluiting te geven op de situatie. In het kort komt het erop neer dat de norm in slechts een aantal gevallen een goede weerspiegeling van de omstandigheden van het vertrek geeft. Hierbij laten we dan nog voor het gemak buiten beschouwing wat de implicaties zijn van het vergoeden van optieschade, het bijvullen van pensioenpotten, betaalde adviseurschappen en aandelenpaketten. Het is logisch dat de norm het toekennen van buitensporige afvloeiingsregelingen wil tegengaan door het onderwerp explicitiet te maken, de manier waarop dit gebeurd is m.i. ongelukkig gekozen. Een betere invulling van de norm is dat de commissarissen altijd de kantonrechtersformule gebruiken wanneer een bestuurder vertrekt. Hierbij kan men de factor B speciek invullen en kan men een aantal situaties waarbij specifieren waarbij op voorhand C gelijk is aan nul. Hierbij kan men denken aan vertrek naar een andere onderneming, mismanagement. etc. De discussie mag zich dus wat mij betreft verplaatsen naar de inhoud en strekking van bepaling II 2.7 in plaats van maar blijven constateren dat niemand zich eraan houdt. De wetgever heeft op dit gebied al verschillende intiatieven ontplooid (fiscaal, maximering kantonrechtersformule) maar ook hier valt het nodig op aan te merken.


Om te kunnen reageren dient u in te loggen.
Uw reactie verschijnt op deze website. Wees voorzichtig met persoonlijke gegevens op internet.

Heeft u nog geen gebruikersnaam, klik hier

Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Fondsen selecteren en zien

Niet de juiste FlashPlugin?
U heeft waarschijnlijk niet de juiste FlashPlugin geinstalleerd.

De laatste versie kun u hier verkrijgen. U wordt dan naar een andere pagina doorverwezen waar u de juiste plugin kunt downloaden en installeren.

Het zou ook kunnen dat javascript uit staat in uw browser. Deze dient u aan te zetten.

80dB