Nieuwe boekhoudregels voor banken zouden soepeler en later ingevoerd moeten worden om het broze economische herstel niet de nek om te draaien. Een maatregel die op de langere termijn wel eens schade kan aan richten.
Te snelle invoering van scherpere boekhoudregels is schadelijk voor het broze economische herstel van de reële economie.
Dat stellen Wolfgang Schäuble, de Duitse minister van Financiën, en zijn Franse collega, Francois Baroin in een gezamenlijk voorstel waar de Financial Times de hand op heeft weten te leggen.
Ondanks dat minister Schäuble inmiddels heeft laten weten dat de berichtgeving in de Financial Times niet klopt blijft het nuttig een de mogelijke gevolgen van dergelijk uitstel onder de loep nemen.
Basel III
De strengere boekhoudregels, bekend onder de paraplunaam Basel III, wringt voornamelijk bij banken die ook verzekeraaractiviteiten ontplooien.
Onder de huidige regels hoeven bank-verzekeraars relatief weinig buffers aan te houden. Het kapitaal van de verzekeraar is ook onderpand voor de bank. Maar onder Basel III-regels, die in stappen tot 2019 worden ingevoerd, is een dergelijke dubbeltelling niet meer toegestaan. Frankrijk en Duitsland lobbyen nu om hier weer een stokje voor te steken.
Het zal dan ook niet verbazen dat Franse bank-verzekeraars als Société Generale en Credit Agricole miljarden euro's minder aan kapitaal dienen aan te houden als de lobby succesvol is. Maar ook de Nederlandse financials SNS Reaal en ING spinnen garen bij een wijziging van de regels.
Minder liquiditeit
Het voorstel vraagt ook om minder strenge regels ten aanzien van de liquiditeit- en solvabiliteiteisen. Basel III voorziet in een tijdschema waarbinnen banken schuldenratio's, zoals het "top kwaliteit kapitaal" ten opzichte van het balanstotaal, op zijn laatst in 2015 openbaar maken. De Fransen en Duitsers willen de plicht tot openbaarmaking nu oprekken tot 2018.
Tot slot vraagt het duo om de regels aan te passen zodat het voor banken makkelijker is om kleine en middelgrote ondernemingen geld uit te lenen. In het voorstel zullen banken voor dergelijke leningen minder kapitaal aan te houden.
Met een lobby van dit kaliber is de kans groot dat de Europese Unie, die de Basel regels moet omzetten in wetgeving, kiest voor een zwakkere uitvoering van de eisen. En dit zint de Britse ministers niets. De beleidmakers is in Londen hebben hard gevochten tegen de voornamelijk Franse pogingen voor versoepeling van de boekhoudregels.
Repeat knop ingedrukt
En hier hebben de Britten een punt. De magere buffers van banken ten opzichte van de uit de klauwen gegroeide balanstotalen maakten banken bij het uitbreken van de kredietcrisis eind 2008 en de schuldencrisis eind 2010, buitengewoon kwetsbaar.
Overheden grepen op nooit eerder vertoonde schaal in met kapitaalinjecties om het bankensysteem overeind te houden. De intentie van Basel III was om de buffers aan te scherpen zodat het financiële systeem nooit meer zo aan het wankelen gebracht kon worden.
Rem
Versterking van kapitaalposities in combinatie met grenzen aan kredietverschaffing zetten een rem op de economische groei. Het is een pijnlijk proces, maar noodzakelijk om het financiële systeem weer gezond te maken.
Het heeft iets kortzichtig van Duitse en Franse politici de scherpe randjes van de Basel III regels af te halen, net nu de markten iets minder pessimistisch zijn. En dat onder het mom van `rekening houden met de impact op het financieren van de reële economie`.
Misschien voorkomt deze actie overheden om op de korte termijn een injectie in het bankwezen te steken.
Maar op de langere termijn als banken nog eens serieus in de problemen, dan kijkt de markt dwars door de soepelere kapitaaleisen heen.
Overheden zullen dan waarschijnlijk nog dieper in de buidel moeten tasten om het (financiële) systeem overeind te houden.
Politici leren het nooit.
De slappe IFRS voorschriften maakten de crisis mogelijk doordat banken maar aan konden rommelen met de beoordeling van hun "bezittingen".
Tevens waren Duitsland en Frankrijk verantwoordelijk voor het schenden van de Maastricht norm. Opnieuw worden de daders gespaard en loopt de bevolking de risico's.
Oplossing: Politici en Bankmanagers verliezen alle rechten op pensioen e.d. als het fout gaat.
Waarom werden de balansen van de banken niet terugwerkend herstruktureerd, zoals bij diverse bedrijven werd gedaan ?