Te pas en te onpas worden beurswijsheden gedebiteerd. Die wijsheden zijn vaak op ervaring of op onderzoek gebaseerd. Meestal zit er een flinke kern van waarheid in.
Het probleem is echter dat ze tegenstrijdig zijn en dat dus niet duidelijk is wanneer je ze kunt toepassen. Voorbeeld? ‘Je moet stilzitten als je geschoren wordt’ maar ook geldt ‘cut your losses short’. Dus als koersen dalen moet je nietsdoen of juist snel verkopen. U zegt het maar.
Een van die beurswijsheden die statistisch is onderbouwd is ‘so January goes, goes the year’. In goed Nederlands: een slechte start van de beurs impliceert een slecht jaar. Deze zogenaamde kalendereffecten in de aandelenmarkten worden op significantie uitgerekend via vele waarnemingen.
Maar tja, wat zegt een significante kans van 60 procent over een waarneming van één. In mijn ogen toch te weinig. 40 procent kans dat het niet gebeurt lijkt mij reden genoeg om meer fundamenteel te kijken.
Om kort te gaan heeft de markt vier factoren voor de kiezen gekregen. De eerste negatief beoordeelde factor is dat de Chinese autoriteiten begonnen zijn de economische groei wat af te remmen. De overheid trimde de sterke groei door banken te dwingen via kasreserves wat minder uit te lenen, koersen en grondstoffenprijzen daalden onmiddellijk. De tweede negatieve weerslag vormde de politieke arena van de Verenigde Staten.
Niet alleen de plannen van Obama voor het bankwezen aldaar, maar ook de twijfel aan de herverkiezing van Bernanke werden met koersdalingen ontvangen. De derde factor was Griekenland waar leugens beleid zijn. Beleggers kregen dat langzaam door en door twijfel rond de financierbaarheid werd het algemene vertrouwen bij beleggers geschonden. Ten slotte zetten de wat minder gunstige macro-economische cijfers de markten lager.
Gaan deze factoren het hele jaar verpesten voor de aandelenbelegger? Ik denk het niet. De groei in China moest wel wat worden afgeremd en waarschijnlijk nog wel meer. Sterker nog, ook andere landen zullen moeten aansluiten. Let maar op India. Economen weten dat, markten werden verrast. Maar remmen is goed: niemand is gebaat bij oververhitting of juist overcapaciteit.
De plannen van Obama ten aanzien van de bankensector zijn nog niet echt duidelijk. Toch neemt de markt een negatief voorschot. Implementatie van deze plannen zal per definitie moeilijk zijn en onderwerp van sterk lobbywerk. Gezien het verlies van de zetel van Massachusetts zullen strenge veranderingen niet zo snel doorgang vinden. In mijn ogen is de marktreactie dan ook te kwalificeren als nogal schrikkerig en niet doordacht.
De twijfel rond de Bernanke-benoeming is per definitie een tijdelijk effect. En ten slotte is voor mij een week met wat minder goede macrocijfers geen aanleiding om de trend erin niet te blijven onderkennen: een beetje groei door bescheiden eindvraag, daar stevenen we op af.
Dat beetje economische groei zal voor behoorlijke winsten zorgen. Dus ik ga ervan uit dat de koersontwikkeling van afgelopen januari tot de 40 procent zal behoren. Ofwel: deze keer zal de slechte start waarschijnlijk niet gevolgd worden door een slecht jaar.Meer columns van Pieter Wind