In deze onzekere tijden laat ik mij gaarne inspireren door inzichten van buitenaf. Zo weten mijn Chinese contacten te melden dat wij ons sinds 26 januari in het Jaar van de Os bevinden. Dit is buitengewoon positief nieuws, omdat van de ossen het volgende wordt beweerd: “Ossen zijn rustige en erg geduldige mensen. Ze zijn vlijtig, hebben een sterk doorzettingsvermogen en geven niet snel op. Ossen zijn behoedzaam, doen de dingen doordacht en zijn enigszins conservatief van aard.”
Juist deze deugden komen van pas in de hedendaagse turbulentie die de wereldmarkten momenteel kenmerkt. Zo bewoog de AEX-index zich in januari tussen de uiterste niveaus van 271 (op 6-1) en 234 (op 23-1) om uiteindelijk op 248,60 te sluiten, 1,1 procent boven de slotstand van eind vorig jaar. In één maand een maximale fluctuatie van bijna 14 procent. Ik denk dat dit het overheersende beeld van 2009 zal zijn. Onder invloed van de effecten van de aanhoudende kredietcrisis – wij zitten midden in de tweede ronde van hersteloperaties door de centrale banken – en een schier oneindige reeks negatief bedrijfsnieuws weet de aandelenmarkt zich vooralsnog met moeite te handhaven op wat chartisten belangrijke steunniveaus noemen.
Van tijd tot tijd is er een sprankje hoop. De inauguratierede van Barack Obama of een mogelijk knock-out bid op vaccinspecialist Crucell. Meteen zie je koersen vele tientallen procenten oplopen. Veelal is de euforie van korte duur, er blijkt weer eens sprake te zijn van een sucker’s rally, een korte adempauze in een feitelijk aaneengesloten serie van koersdalingen. Dit patroon zal, vrees ik, de koersschermen in 2009 blijven beheersen.
Eerst dient een vorm van stabiliteit in het internationale bankwezen te worden herwonnen. Misschien is daar wel een derde of vierde ronde hersteloperaties voor nodig of zelfs een paardenmiddel als een Bank Holiday (zoals in de jaren dertig), dan wel een internationale Bad Loans Bank, die beleggers en ondernemers weer voldoende vertrouwen geeft om te besteden en te investeren. Daarnaast is het wachten op het uitbodemen van de Amerikaanse vastgoedmarkt, de bron van alle instabiliteit.
Over de vraag wanneer er licht aan het eind van de tunnel verschijnt, zijn de kenners het zeer oneens. Wel wordt steeds vaker de verzuchting gehoord dat 2009 een verloren jaar is en dat er misschien, héél misschien, een klein herstel in 2010 staat aan te komen. Dat is niet bepaald een heel lonkend perspectief. Voor mij, als kleinefondsenspecialist, is er voldoende troost in de constatering dat er ook in economisch schrale tijden voldoende eersteklas ondernemingen zijn die naar behoren weten te presteren. Omdat ze innovatief vooraanstaand zijn, zeer solide zijn gefinancierd en/of omdat hun businessmodel superieur is. Nu kun je deze ‘winnaars van de toekomst’ tegen zeer aantrekkelijke koersen kopen en leg je de basis voor outperformance in de toekomst. Ik spiegel mij daarbij aan de deugden die de os mij voorhoudt: geduld, behoedzaamheid en een tikkeltje conservatief.
Meer columns van Willem Burgers