Gordon Gekko was een van de redenen dat hij voor de financiële wereld koos, vertelt Patrick Beijersbergen van de VEB. Gekko's tweede film heeft een zwak verhaal is toch leuk voor beursfanaten.
Gordon Gekko is waarschijnlijk een van de redenen dat ik in de financiële wereld terecht ben gekomen. Een jungle heeft altijd iets fascinerends. En de eerste Wall Street was en is een fantastische film. Nu, 23 jaar later, is er eindelijk een vervolg.
Regisseur Oliver Stone gaf het vervolg een ondertitel: ‘Money never sleeps’, naar een van de vele oneliners van Gordon Gekko uit deel1.
Zoals bij de meeste vervolgfilms was het origineel beter, maar de tweede Wall Street bevat gelukkig nog volop verwijzingen naar de eerste. De film begint als Gordon Gekko uit de gevangenis wordt ontslagen waar hij aan het eind van deel 1 naar toe moest.
De bewaarder overhandigt hem met een nog net onderdrukte glimlach zijn bezittingen, waaronder een mobiele telefoon uit 1985, een soort kleine koelkast.
Goldman
Gekko blijkt een dochter te hebben die niets meer met haar vader of met geld te maken wil hebben maar wel verliefd is op een jonge beurshandelaar. Deze Jacob Moore (Shia Labeouf) is gefascineerd door Gekko en probeert vader en dochter weer bij elkaar te brengen. Dat wordt nog een heel gedoe, en de lovestory die Wall Street 2 ook is, zal ik u besparen.
Leuker is de tweede verhaallijn, die min of meer de Amerikaanse kredietcrisis in 2008 volgt: Moore werkt bij een Lehman Brothers-achtige bank, die zwaar in de problemen komt door het instorten van de Amerikaanse subprime hypotheekmarkt. De echte schurk van de film doet Gordon Gekko verbleken. De bank waar hij werkt is nog het best te vergelijken met Goldman Sachs.
In een overleg tussen topbankiers en een minister die veel op Henry Paulson lijkt wordt de film-Lehman over de rand van het ravijn getrapt. Het overleg doet, mede dankzij het prachtige optreden van de 94-jarige Eli Wallach denken aan het overleg tussen de ‘Five Families’ uit The Godfather. Dat speelde ook in New York, trouwens.
Mad money
Verder zien we allerlei bekenden. Een 23 jaar oudere en minstens 23 kilo zwaardere Bud Fox komt nog even voorbij, evenals de eeuwig jonge CNBC-presentatrice Maria Bartiromo. Gekko vertrouwt haar toe dat ze zeer populair is in de gevangenis (‘your show is a big hit in the can’). Ze vertrekt zoals altijd geen spier.
Verder zien we bekende beurscommentatoren: van de onderkoelde David Faber tot de overenthousiaste Jim Cramer van het programma ‘Mad Money’. Vooral dit soort details en de fraaie beelden maken de film bijzonder leuk voor zowel beursfanaten als filmliefhebbers, het verhaal stelt weinig voor.
Nu, 23 jaar na Wall Street 1, werk ik bij de VEB. Daar proberen wij beleggers te beschermen tegen figuren als Gordon Gekko. Maar ook door beleggers erop te wijzen dat beleggingsfondsen in 80 procent van de gevallen er niet in slagen de markt te verslaan.
Maar dat deed Gekko ook al. Want zijn meest bekende oneliner uit de originele Wall Street mag dan ‘greed is good’ zijn, een andere buitengewoon rake observering van Gekko was : ‘Ever wonder why fund managers can’t beat the S&P 500? Because they're sheep, and sheep get slaughtered.’
Gordon Gekko is een van de redenen dat ik in de financiële wereld terecht ben gekomen maar waarschijnlijk ook een van de redenen dat ik bij de VEB terecht ben gekomen.
Meer columns van Patrick Beijersbergen