De onrust op de financiële markten kan snel ontaarden in paniek. Lange termijn beleggers laten zich niet infecteren. Integendeel, ze zorgen dat ze schuldenvrij zijn en zien hongerig uit naar de uitverkoop.
Toppolitici en centrale bankpresidenten doen er alles aan om iedereen tot rust te manen. Paniek moet worden voorkomen en tot nu toe slagen ze hier redelijk in. Een lange termijn belegger positioneert zich zo dat hij kan profiteren voor als er - ondanks alle inspanningen, maar zeker niet onwaarschijnlijk - echt paniek uitbreekt.
Belegger eigen baas
Het is essentieel dat een belegger vermijdt ooit met de rug tegen de muur te komen staan. Te allen tijde blijft hij baas over zijn eigen toekomst.
Dus genoeg (spaar)geld opzij leggen voor bijzondere uitgaven en alleen beleggen met geld wat in de komende jaren niet nodig is. Niet met margin beleggen, eigenlijk liefst helemaal geen schulden. Een ruime overwaarde van de woning en zeker geen tophypotheek.
Het beperken van schulden lijkt niet te stroken met de verwachting dat het (zeer) ruimhartige monetaire beleid van de centrale banken uiteindelijk zal leiden tot inflatie. Want reken maar dat sommige beleidsbepalers in het achterhoofd ervan uitgaan dat de schuldencrisis deels via inflatie kan worden "opgelost".
Inflatiedoctrine genuanceerd
Inderdaad, er wordt altijd geroepen dat inflatie gunstig is wanneer een persoon, bedrijf of land veel schulden heeft. De inflatie zorgt ervoor dat de schuld relatief minder waard wordt ten opzichte van de inkomsten.
Maar werkt inflatie altijd wel in het voordeel van schuldenaars? Nou ja, het salaris van een gemiddelde werknemer neemt jaarlijks met de inflatie toe...zolang de persoon niet werkeloos wordt (het voordeel van 5 procent inflatie van de schuld weegt niet op tegen 20 procent netto inkomensverlies).
En de omzet van een bedrijf neemt jaarlijks met de inflatie toe...zolang het bedrijf kan blijven concurreren in een enigszins gezonde economie. En de belastingopbrengsten van een land nemen jaarlijks met de inflatie toe...zolang bedrijven en personen genoeg blijven verdienen.
Dus ook al wordt de schuld reëel minder waard, hij kan zelfs meer pijn gaan doen bij een afnemende verdiencapaciteit.
Niet alleen helpt inflatie de schuldenaar slechts zolang de inkomsten niet worden bedreigd, maar de rente op de schulden zal (uiteindelijk) toenemen of herfinanciering wordt problematischer. Inflatie is daarom zelfs bij hoge schulden niet noodzakelijkerwijs een graag geziene gast.
Profiteer van paniek
Indien de belegger er niet alleen in is geslaagd schuldenvrij te zijn, maar zelfs een spaarreserve heeft opgebouwd, is de transformatie compleet. In plaats van slachtoffer van crises en paniek op de beurzen, kan hij zich profileren als jager.
Paniek bij de andere beleggers creëert enorme koopkansen. En ook hier geldt: koop bedrijven met een solide balans en een stevige kasstroom. Een bedrijf dat eigenlijk een beetje lijkt op de serieuze belegger zelf. Deze belegger is klaar voor de paniek en zal juist dan de basis leggen voor hoge koersrendementen op de lange termijn.
En gaat de uitverkoop nog even door nadat de aankopen hebben plaatsgevonden? Geen nood, de lange termijn belegger kan geduldig de crisis uitzitten en zijn vermogen later zien groeien. En genieten van zijn nachtrust.
Meer columns van Errol Keyner