Jarenlang moest je eenzaam toekijken in de garage, vrijwel nooit kwam er een auto terug voor reparatie.
Natuurlijk waren er die onderhoudsbeurten, maar wat stelden die nu voor? Die auto was zo verschrikkelijk goed in elkaar gezet dat ook daar weinig aan te doen was. Je werd er wanhopig van.
Nooit eens echt klantcontact, nooit eens een bedroefde klant die je er met zijn auto echt bovenop kon helpen. Altijd die opgewekte stemmen vanuit de showroom, waar de verkopen onstuitbaar leken.
Plotseling had je een plan, een groot visioen: als je nu eens deed alsof er een fout was gemaakt bij de constructie? Zodat duizenden, nee miljoenen mensen konden worden teruggeroepen naar de garage, naar jou… Jij, die ze dan met open armen zou ontvangen, en als een reddende engel in een virtuele handomdraai, nee handoplegging, van hun quasizorgen zou ontdoen. Was dat niet een geweldig idee?
Absoluut fantastisch! Wat een manier om in het nieuws te komen, vond ook het topmanagement in het Verre Oosten. Het bedrijf dat dit onderdeel in elkaar zet, komt bovendien uit de Verenigde Staten. Iedereen gaf dus even flink gas en aldus kwam deze marketingcampagne in een ongelooflijke versnelling. Miljoenen mensen over de hele wereld kregen een brief en de eenzame monteur gooide al zijn Prozac-pillen weg.
Maar dan deze columnist: al vijf jaar probleemloos rondgereden in zijn prinsheerlijke Prius. Voor mij is er geen brief. Want hoeveel modellen er ook geofferd werden op het altaar van het achtuurjournaal, deze versie wil maar geen kuren krijgen. En ik blijf eenzaam achter.
Andere succesvolle automakers in de bestrijding van eenzaamheid zijn Saab en Spyker. Vooral laatstgenoemd merk, dat vorig jaar 23 auto’s maakte en zo goed als failliet was trouwens, zocht de schijnwerpers op.
De apotheose kwam enkele weken terug, toen topman Muller door duizenden Zweden hartstochtelijk werd toegejuicht en als een messias werd binnengehaald. Niet op een ezel trouwens, voor de bijbelvasten onder u, maar in een Spyker, naast een Saab natuurlijk.
Het zal eenzaam zijn aan de top, dat weet iedereen. Maar in elk geval is die andere vorm van eenzaamheid, dat faillissement, weer even uitgesteld. Geduld is een schone zaak. Eerst zal nog even een financieel beroep op u worden gedaan, waarde belegger, om dat geduld nog wat langer op de proef te stellen. Reken op een flinke emissie.
Wilt u wat minder emissies en iets duurzaams, kies dan voor een echt aandeel in Saab en koop die auto, liefst eentje die op biobrandstoffen rijdt natuurlijk (de biopowerversie). Alle kans dat die een stuk langer meegaat dan het aandeel.
Meer columns van Wouter Weijand