U werkt al jaren hard en goed voor een bedrijf. Er is slechts één probleem, u wordt betaald in betaalbonnen, vrij te besteden bij alle winkels in de buurt. Maar die bonnen zijn de afgelopen tien jaar al bijna gehalveerd in waarde. Het bedrijf zit in de problemen en kan eigenlijk maar één ding doen. Nog meer bonnen drukken om u en anderen mee te betalen. De kans is groot dat u snel naar de winkels gaat om zo veel mogelijk van de bonnen te verzilveren. U begint te hamsteren en koopt producten met (hopelijk) blijvende waarde. Dit is in het kort precies de situatie waar China (en de rest van de wereld) mee worden geconfronteerd.
Amerika betaalt zijn importen gewoon met bonnen die dollars of Amerikaanse staatsobligaties heten. En de waarde daarvan is de laatste jaren al bijna gehalveerd. Nu de kredietcrisis en een diepe recessie een feit zijn, rest slechts één uitweg: snel meer bonnen drukken. En daar worden de Chinezen erg nerveus van. Dus vloog de Amerikaanse minister van Financiën Geithner een paar weken geleden naar China om ze gerust te stellen. Maar de reis werd een complete mislukking.
Tijdens een lezing op de universiteit in Peking verklaarde Geithner dat de duizend miljard grote berg dollars van de Chinezen “erg veilige bezittingen” zijn. Een deel van de Chinese studenten begon als reactie hardop te lachen. Iedereen voelt natuurlijk op zijn klompen aan dat Amerika zijn reusachtige tekorten maar op één manier kan bestrijden en dat is door het drukken van nog meer dollars. De schulden weg inflateren noemen we dat.
De Verenigde Staten deden er honderd jaar over om de eerste 5.000 miljard dollar aan staatsschulden op te bouwen. Tussen 2000 en 2008 verdubbelden deze tekorten, als gevolg van het dramatische fiscale beleid van Bush junior. Maar sinds het uitbreken van de kredietcrisis is er in de laatste achttien maanden nog eens 2.000 miljard bijgekomen. We spreken inmiddels over een parabolische stijging. Wiskundigen onder ons weten dat dat niet vol te houden is. De val van de dollar is een kwestie van tijd, net als de val van het Britse pond overigens. De Britten hebben net aangekondigd voor 175 miljard aan Britse ponden bij te laten drukken, om het tekort op de begroting te kunnen blijven financieren. Reden: vrijwel niemand wil de Engelse tekorten meer financieren. Zelfs de Chinezen niet.
In Peking is nu besloten met spoed (waarde)papier in te gaan wisselen voor echte spulletjes. Het is nu officieel beleid om, met de berg dollars in de achterzak, wereldwijd versneld strategische overnames te doen. Zo werd de Canadese minister van Financiën vorige week tijdens een officieel bezoek verrast door een vijandelijk bod van een Chinees bedrijf op een Canadees bedrijf dat al een paar jaar bezig is een grote nikkelontdekking te ontwikkelen. Het is het zoveelste voorbeeld dat China wereldwijd bezig is zijn belangen in strategische grondstoffen uit te breiden. Die kennis biedt beleggers met visie enorme kansen.
Meer artikelen van Willem Middelkoop