Toen ik met werken begon, kreeg ik een premievrij pensioen. Ik vond het toen niet zo belangrijk. Intussen weet ik wel beter. Het was goud waard. Dat is lang geleden en er is veel veranderd.
Ik betaal dus nu ook premie en flink ook. Op zich goed voor het besef dat niets gratis is. In Nederland betalen werkgevers nog steeds gemiddeld twee derde van de premie. We boffen in Nederland met zo’n pensioensysteem.
En toch zitten de Nederlandse pensioenfondsen in het verdomhoekje. Volgens diverse media doen ze helemaal niets goed. Dat beeld is onterecht.
Allereerst gaf een hoop lawaai dat pensioenfondsen 145 miljard euro hebben verloren. Dat is een krantenkop die zeker de aandacht trekt. Dit verlies zou komen omdat ze te veel in aandelen zaten en omdat de werkgevers een premieverlaging hebben doorgevoerd.
Ik zal beide punten bij de hoorns nemen. Ja, achteraf zaten de pensioenfondsen te veel in aandelen. Ik hoor als belegger wel vaker waar je in had moet moeten beleggen. Maar daar kun je niets mee verdienen.
Achteraf is een koe in de kont kijken. Achteraf hadden de pensioenfondsen nog veel meer in aandelen moeten zitten en alles op het hoogtepunt moeten verkopen en op het dieptepunt moeten terugkopen.
Een van de voornaamste redenen waarom pensioenfondsen precies het tegenovergestelde doen ligt besloten in de regelgeving. Als aandelenkoersen dalen, dalen de reserves en moeten de pensioenfondsen risicovolle beleggingen, zoals aandelen, verkopen.
Als aandelen stijgen, gaan de reserves omhoog en mogen de pensioenfondsen meer in aandelen beleggen. Ergo, ze moeten laag verkopen en mogen hoog kopen. Op deze manier raak je inderdaad een hoop vermogen kwijt.
Het tweede punt dat werkgevers minder zijn gaan bijdragen, klopt helemaal. En terecht. Enige tijd geleden kreeg ik een artikel uit Trouw van 1992 toegestuurd. Daarin staan de plannen die de Tweede Kamer toen had om de overmatige pensioenpotten af te romen.
Ja, u leest het goed. Logisch dat degenen die deze bijdragen moeten leveren wat minder gaan bijdragen.
Anders pikt die onbetrouwbare overheid het straks allemaal in. De politiek heeft dus in hoge mate boter op het hoofd. Zo ziet u waar populistische politiek allemaal toe leidt.
In de Wall Street Journal stond een paar weken geleden een oproep aan Amerikaanse pensioenfondsen om juist het Nederlandse voorbeeld te volgen. In de staat Illinois denken ze dat ze een rendement van 8 procent maken.
En daar verdisconteren ze hun pensioenverplichtingen mee. En zelfs met dit sprookjesrendement komt de dekkingsgraad nog maar op 38 procent. Met een normale Nederlandse berekening zou hun dekkingsgraad nog eens verder halveren.
In Illinois hopen ze een dekkingsgraad van 90 procent in 2045 (!) te bereiken. Bij De Nederlandsche Bank gaan alle alarmbellen af bij een dekkingsgraad van onder de 105 procent.
Nee, in Nederland is het zo gek nog niet. Tijd dat de regelgeving wordt aangepast. Maar verder boft u. Dat besef komt waarschijnlijk pas als u uw pensioen ontvangt, net als ik nu pas besef hoeveel een premievrij pensioen eigenlijk waard was.
Meer columns van Corné van Zeijl