Een beursfonds dat zoveel te vertellen heeft dat het vier persberichten tegelijk publiceert. ING bevond zich afgelopen maandag in die situatie: aankondigingen van afsplitsing van de verzekeraar, terugbetaling van een deel van de staatssteun, emissie van nieuwe aandelen om dit te betalen, wijzigingen in het management en vervroegde kwartaalcijfers. Gaat u anders even zitten.
Onze beoordeling van het nieuws was per saldo positief. De VEB vond al langer dat de combinatie van bankieren en verzekeren in één concern geen waarde toevoegt. Concentratie op een van die twee maakt het bedrijf strategisch scherper en beter te besturen en beheersen. Het aflossen van 5 miljard euro aan staatssteun kon goedkoper dan aanvankelijk afgesproken.
Daar staat dan weer tegenover dat voor de garanties van de staat op de Amerikaanse Alt-A-hypotheekportefeuille onder druk van Brussel weer wat meer moet worden betaald. De aangekondigde emissie viel met 7,5 miljard euro fors uit, maar dit was gezien de totale omvang van de staatssteun – 10 miljard euro direct, vermeerderd met de Alt-A-garantie – ook weer niet volkomen onverwacht.
Terwijl ons eigen persbericht met bovenstaande analyse cyberspace doorkliefde, daalde het aandeel ING gestaag. Halverwege de dag stond er een min van 12 procent op de borden. Bij het sluiten van de handel noteerde het aandeel 18 procent lager dan die ochtend. U mag wel van mij aannemen dat ik dan even op mijn hoofd krab. Zeker als de daling zich de dag erna doorzet. Nog eens 6 procent eraf – en bij een zo hoge omzet dat de computers van de beurs het niet meer aankonden en de handel moest worden stilgelegd. En woensdag, de dag dat ik dit schrijf, was het leed nog niet geleden: -5 procent. ING was in drie dagen ruim een kwart van haar waarde verloren. Het leek wel oktober 2008.
Zijn wij nou zo slim…? Of dom? Wie zich een reëel beeld van de waarde van ING wil vormen, moet verder terugkijken dan afgelopen maandag. Begin maart bereikte ING de (voorlopig) laagste koers op 2,30 euro. Het herstel ging vervolgens harder dan bij de concurrenten. In ruim een halfjaar vervijfvoudigde de koers tot boven de 11 euro. Het feit dat de kredietcrisis was overleefd en de verwachting dat een nieuwe bestuursvoorzitter schoon schip zou maken in het uit zijn krachten gegroeide concern zorgde voor een superrally.
Een groot deel van de koerswinst van de afgelopen maanden was woensdagmiddag nog behouden. Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak, zeiden de oude beursrotten die ik belde wanneer ik als beginnend journalist het beursverslag mocht schrijven. En zo is het. ING verandert structureel en dat is positief. Maar de rekening van Bos en Kroes lag er ook nog en uiteindelijk is die voor de aandeelhouder – en dat hadden we in de euforie misschien even over het hoofd gezien.
Meer columns van Jan Maarten Slagter