Betere oplossingen voor de eurocrisis zijn te vinden indien we zoeken vanuit de ideale situatie in plaats van de huidige samenklontering van sociaaleconomisch incompatibele landen.
Topeconomen, bankpresidenten en politici breken zich het hoofd over hoe uit de eurocrisis te geraken. De meest uiteenlopende ideeën worden geopperd. Iedere suggestie stuit op onmogelijkheden.
Ondertussen tikt de klok door, verergert de crisis, raakt een mogelijke oplossing steeds verder uit zicht en zijn nog drastischere maatregelen nodig.
Andere benadering
Misschien moeten we de problemen op een geheel andere wijze benaderen. In plaats van te zoeken naar oplossingen vanuit de huidige situatie, kan het helpen te beginnen vanuit een blanco velletje papier.
Wat is de gewenste situatie wanneer we opnieuw zouden beginnen met de euro? Als je weet waar je heen wilt, is de zoektocht naar oplossingen gemakkelijker en zinvoller.
Echte eurolanden
Laten we eerlijk zijn en alle politieke correctheden even terzijde schuiven. De mentaliteit in de meeste zuidelijke landen in Europa is nu eenmaal anders dan in het noorden. Anders, maar niet noodzakelijkerwijs slechter overigens. In het zuiden zijn veel zaken juist veel beter.
Vooral indien ze met cultuur, ontspanning, klimaat en vertier te maken hebben. Daarentegen is het meestal efficiënter zaken doen in het noorden. Feesten doe je in het zuiden, werken in het noorden. U wenst enige nuancering? Toegegeven, ook op het arbeidsethos in het noorden valt steeds meer af te dingen.
Met dit in het achterhoofd kunnen we vanuit economisch perspectief snel de echte eurolanden selecteren, waarbij sommigen momenteel geen euro hebben: Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Luxemburg, Noorwegen, Finland, Zweden, Denemarken en natuurlijk Nederland.
Of Groot-Brittannië tot deze selectie behoort, is irrelevant: ze willen toch niet. Frankrijk en België zijn twijfelgevallen, maar mogen erbij komen op voorwaarde van automatische sancties bij niet-naleving van afspraken.
Vanzelfsprekend mag (moet) de uitstekende eet- en drinkcultuur in stand blijven. Na werktijd.
Applaus van rechts, links en zelfs PVV
Een bikkelharde munt is gegarandeerd, net als een ultralage rente. Rechts gewauwel? In tegendeel, juist in deze echte eurogroep is de opgebouwde sociale zekerheid in veilige(re) handen.
De weg naar een politieke unie zal veel minder hobbels vertonen dan momenteel binnen de EU, hoewel een nieuw Germanië emotionele weerstand zal oproepen.
Geen oorlog
Betekent dit dat we allerlei barrières moeten oprichten voor de overige landen, of oorlogsverklaringen moeten doen uitgaan? Natuurlijk niet. Handelspacten zijn altijd mogelijk, ook zonder monetaire en politieke unie.
Bovendien is het leuk af en toe buiten de echte eurozone op vakantie te gaan. Zeker wanneer de munten aldaar weer eens zijn gedevalueerd.
Historici zullen wijzen op de onderliggende drijfveren van politici van de generatie Kohl, namelijk het vermijden van oorlog, met name tussen Duitsland en Frankrijk. Ik betwijfel of de EU hiervoor de garantie biedt.
In tegendeel, de wijze hoe een land als Griekenland - terecht - steeds meer onder druk wordt gezet, vergroot niet meteen de sympathieën tussen landen. Griekenland zal zich overigens niet kunnen houden aan alle afspraken, al zouden ze het willen.
Pad naar de gewenste situatie
Het vereist de knapste economen en moedigste politici om de soepelste route te bepalen naar een nieuw EU. Ik ben econoom noch politicus (of ik knap dan wel moedig ben, laat ik in het midden), maar ik ben ervan overtuigd dat het plakken van monetaire pleisters door de Europese Centrale Bank essentieel was om tijd te kopen.
Tijd die nodig is om structurele oplossingen te ontwikkelen en implementeren. Helaas benutten politici die tijd onvoldoende, waardoor pijnlijke - maar noodzakelijke - economische en baanbrekende politieke beslissingen steeds verder worden uitgesteld.
Meer columns van Errol Keyner