VEB.net maakt gebruik van cookies om het gebruiksgemak van de website te verbeteren. 

22 april 2009

Aegon kan murw gebeukte beleggers niet gerust stellen

  • Pagina printen
  • 0 Reageer op dit artikel
  • Stuur dit artikel door

    Vul hieronder het emailadres in van degene naar wie u dit artikel wilt doorsturen, en uw eigen emailadres in.

Aegon wil nog dit jaar een miljard aan staatssteun terug betalen. Voorlopig heeft het bedrijf nog twee overheidscommissarissen in de gelederen. Met fikse bevoegdheden en zonder mandaat van beleggers.
Zij moeten toezien op een herstel van vertrouwen dat Aegon het liefst in stilte wil afdwingen.

De aandeelhoudersvergadering van Aegon bracht weinig vuurwerk. Aandeelhouders die de waarde van hun belegging al tien jaar zien dalen (de koers is sinds de piek in 1999 inmiddels met ruim 94 procent gedaald) zijn blijkbaar murw geslagen. Dat het bedrijf anno 2009 ook nog aan het staatsinfuus ligt kan er dan nog wel bij.

Jan Maarten Slagter, directeur van de VEB, begon de vergadering met een vergelijking tussen de kapitaalverschaffer en de autobezitter:

"Er is de afgelopen jaren ongelofelijk veel mis gegaan bij de financiële instellingen in Nederland. Niet alleen bij uw bedrijf, maar ook bij ING, Fortis, SNS Reaal en zelfs bij die oerdegelijke Rabobank. "

"Van verschillende kanten is gesuggereerd dat aandeelhouders hier zelf om hebben gevraagd door de winsteisen steeds maar weer op te schroeven. Ik, en met mij alle aandeelhouders die ik vertegenwoordig, werp deze beschuldigingen ver van me."

"Iemand die zijn auto uitleent en zegt dat hij hem graag zo snel mogelijk weer terug wil hebben zegt nog niet: rij maar met 140 km per uur binnendoor over dat woonerf. Nee, die zegt hooguit: beste bestuurder, neem geen onnodige omwegen en zorg dat je niet wordt aangehouden door iemand die de wet handhaaft."

"Er is hier maar één partij echt verantwoordelijk voor wat er in de financiële sector is misgegaan en dat zijn de bestuurders. Niet de aandeelhouders maar de bestuurders hebben deze auto in de prak gereden!"

(Geen) goedkeuring
Voor de beleggers die de VEB vertegenwoordigt is het duidelijk. Gezien de situatie waarin Aegon terecht is gekomen kon er onmogelijk decharge worden verleend aan bestuur en commissarissen.

Deze decharge (kwijting, ook wel vertaald als vrijspreken van schuld) werd uiteindelijk wel gegeven door de overgrote meerderheid van de aandeelhouders. Een fikse rol speelde daarbij de Vereniging Aegon, die 31,9 procent van de aandelen Aegon bezit.

Staatssteun
Topman Wynaendts liet in de vergadering weten dat Aegon zal proberen een derde van de 3 miljard staatssteun nog dit jaar terug te betalen indien dit haalbaar en verantwoord is. Een beslissing daarover valt uiterlijk begin december van dit jaar.

Een prominent punt van discussie was de staatsteun die Aegon heeft gekregen.
Een van de voorwaarden voor dezeoverheidsinjectie was de benoeming van twee overheidscommissarissen. Beiden hebben een individueel vetorecht voor bepaalde besluiten.

Deze belangrijke wijziging in de machtsverhoudingen binnen een onderneming had door aandeelhouders goedgekeurd moeten worden. Maar zij kregen geen inspraak in de kwestie. Daarbij komt dat deze twee overheidscommissarissen met vetorecht meer inspraak hebben dan wettelijk is toegestaan.

Ondanks deze duidelijke bezwaren zag Aegon geen noodzaak om een bevredigende uitleg te geven rond de zeggenschap van de overheid in het bedrijf.

Hoe nu verder
Na het recordverlies en het schrappen van het dividend is een duidelijk plan van aanpak op zijn plaats. Eigenlijk geldt die noodzaak al langer want het bedrijf presteert al jaren beduidend slechter dan haar concurrenten.

Van een radicale ommezwaai zal geen sprake zijn. Het bedrijf opereert liever in de coulissen en niet in de publieke opinie, zoals ING.

Bestuursvoorzitter Wynaendts benadrukte nog eens dat Aegon minder afhankelijk wil worden van de Verenigde Staten, waar nu 60 procent van de activiteiten plaatsvinden.

Zo werd er al kapitaal vrijgemaakt door beëindiging van verschillende activiteiten in Noord-Amerika. Maar de gevoeligheid voor de Amerikaanse markt moet vooral gebeuren door groei in andere regio's, vooral in de opkomende markten.

{{scope.count}}Reacties

Geef als eerste een reactie op dit artikel |
{{comment.userName}}
{{comment.createdOn | date:'dd-MM-yyyy HH:mm'}}

{{comment.body}}