Onderzoek van zakenbank Barclays geeft inzicht. De auteurs bekeken de historische relatie tussen de concentratiegraad van de S&P 500 en de daaropvolgende rendementen. Wat blijkt? Concentratie, het gewicht van de top 10 bedrijven in de index, blijkt weinig voorspellende waarde te hebben voor toekomstig rendement.

Waardering maakt wel het verschil
Als er al een verband is tussen concentratie en rendement, wordt dat veroorzaakt door iets anders: hoge concentratie gaat doorgaans hand in hand met hoge waarderingen. En bij hogere waarderingen horen lagere verwachte toekomstige rendementen. 

Barclays onderscheidt twee belangrijke bronnen van beursrisico: verslechterende bedrijfsresultaten en koersen die losraken van die onderliggende fundamentals. Die risico’s hangen niet per se samen met marktconcentratie. Wel neemt de kans op teleurstellingen toe wanneer waarderingen hoog zijn. 

Vaker grote uitschieters in geconcentreerde markt
Dat betekent nog niet dat het gewicht van de top 10 in de index helemaal irrelevant is. Bij hoge concentratie is er een grotere spreiding van mogelijke uitkomsten. Het gemiddelde rendement in geconcentreerde markten is niet slechter, maar er zijn wel sterkere uitschieters – naar boven en naar beneden. 

Het is daarom ook niet gek dat de landenindices die het in 2025 het best en slechtst gedaan hebben, allebei sterk geconcentreerd zijn.

Gelijk wegen de remedie?
Een veelgehoorde oplossing voor concentratierisico: een gelijkgewogen index volgen (equal weight is de gangbare Engelse term). Bijvoorbeeld met etf’s.

Logisch idee: geef elk bedrijf in de index precies hetzelfde gewicht, en de dominantie van een handvol namen is in één klap verdwenen. Maar aan die eenvoudige oplossing zitten meer haken en ogen dan de meeste beleggers beseffen. Die zijn belangrijk om te kennen vóórdat u instapt.

Wat die haken en ogen zijn? In Effect #5 (verschijnt 1 mei) vertellen we u er alles over.