Het zal u verrassen, maar het betreft niet Donald Trump. Immers, de president typeert zichzelf als een stabiel genie, terwijl het hier gaat om een volatielere variant. Elon Musk is de naam.  

Stinkend rijk geworden met PayPal en wereldberoemd – en heel veel rijker – met Tesla. Dankzij SpaceX ging zijn recordrijkdom verder de stratosfeer in. En wie weet wat nog uit initiatieven als hersen-implantaten of tunnelvervoer komt. Deze geniale maniak kocht tussendoor nog Twitter, deed wilde pogingen de Amerikaanse overheid te stroomlijnen, braakte zijn mening ruimhartig over allerlei grote en kleine kwesties in verre buitenlanden uit en reserveerde zelfs tijd om zich veelvuldig voort te planten.  

Als je succes zou afmeten aan rijkdom, dan is Musk ongeëvenaard, of hij nu ver boven de duizend miljard waard is of niet. Vergeleken met hem is Warren Buffett een armoedzaaier en prutsende klungelaar, zeker als je bedenkt dat de oude baas ruim zestig jaar de tijd heeft gehad iets te maken van Berkshire.

Terug met beide voeten op aarde. Er zijn onorthodoxe economische bochten nodig om de waarderingen van Tesla en SpaceX te rechtvaardigen.  

Het bouwen van auto’s en raketten is zeer kapitaal-intensief. De concurrentie in de auto-industrie is moordend, waarbij talloze Chinese autobouwers de aanvankelijke technologische voorsprong van Tesla hebben weggewerkt en hun elektrische auto’s fors goedkoper aanbieden. De concurrentie in raketten is vooralsnog beperkt, maar deze business is zeer riskant.

Musk denkt echter groot en zijn fans aanbidden hem. Uiteindelijk zal het grote geld worden verdiend met robots of AI. Of iets anders dat Musk over een tijdje roept. Tesla en SpaceX krijgen een extreme premie dankzij (het geloof in) Musk.

Maar zelfs als we aannemen dat Musk alle economische wetten tart, wat resteert er voor beleggers mocht hij onverhoopt overlijden?  

De ratio.  

Errol Keyner is adjunct-directeur van de VEB