Bijna 200.000 mensen willen Jensen Huang terug aan het roer van Nvidia. Maar het bestuur houdt de deur dicht en aandeelhouders kunnen die niet zomaar openbreken. De statutaire regels van Nvidia maken een snelle comeback bijzonder lastig. Vier vragen en antwoorden over een van de meest geruchtmakende exits van een topman in decennia.
Tijdens de presentatie van de kwartaalcijfers op dinsdagavond maakte Harvey Jones, koud een paar dagen voorzitter van het Nvidia-bestuur, korte metten met speculaties over een snelle terugkeer van Jensen Huang.
‘Het bestuur van Nvidia heeft zijn ontslag unaniem aanvaard en is niet van plan Jensen opnieuw als topman aan te stellen’, aldus Jones.
Het internationale wervingsbureau Heidrick & Struggles zoekt inmiddels binnen en buiten Nvidia naar een opvolger. ‘We willen zo snel mogelijk een vaste topman aanstellen’, zei Jones. ‘Maar we nemen liever wat meer tijd dan dat we de verkeerde kiezen.’
Toch geeft de aanhang van de man die Nvidia 33 jaar geleden oprichtte zich niet gewonnen. Bijna 200.000 mensen hebben volgens de organisatoren een petitie voor zijn terugkeer ondertekend, onder wie duizenden mensen die zeggen bij Nvidia te werken.
Techmiljardair Elon Musk steunt de actie. Ook president Donald Trump ziet Huang graag terug. Achter de schermen proberen invloedrijke beleggers en bestuurders uit Silicon Valley de druk op te voeren. Huang zelf staat open voor een comeback.
Maar wie beslist uiteindelijk over zijn terugkeer? En hoe kon een van de waardevolste beursbedrijven ter wereld zo afhankelijk worden van één man?
1. Wie kan Huang terughalen?
Eerder deze week wakkerde Jensen via een zeldzaam bericht van hem op socialmediaplatform X de geruchten verder aan over een terugkeer. Hij liet weten graag als topman terug te keren, als het bestuur daarmee instemt. Huang bezit nog altijd circa 3,6 procent van de aandelen. Maar daarmee kan hij zijn terugkeer niet afdwingen. Wel kan hij met steun van andere aandeelhouders proberen het bestuur te vervangen.
Bij Nvidia moet je onderscheid maken tussen de ceo, die het bedrijf leidt, en de board of directors, die grotendeels uit toezichthouders bestaat. Vergelijkbaar met de raad van commissarissen in Nederland. Het bestuur benoemt de ceo, terwijl aandeelhouders de leden van dat bestuur kiezen. Aandeelhouders kunnen Huang dus niet rechtstreeks tot topman benoemen.
De nucleaire optie zou zijn om alle zittende bestuurders door de aandeelhoudersvergadering te laten ontslaan. Op papier mogelijk, in de praktijk omgeven door stevige barrières. Ervan uitgaande dat de huidige bestuurders niet zullen meewerken aan hun eigen congé, moeten aandeelhouders zelf een aandeelhoudersvergadering afdwingen.
Dat kan alleen als 15 procent van alle uitstaande aandelen zich verenigt en die route steunt. Maar dat alleen is niet voldoende. Om het voltallige bestuur - of een individuele bestuurder - te ontslaan ‘met gegronde redenen’ heb je minstens de helft van alle uitstaande aandelen nodig. In de andere situatie - ontslag ‘zonder gegronde redenen’ - is de drempel nog hoger. Dan moet liefst twee derde van het kapitaal het ontslag steunen.
Die lat lijkt erg hoog. Voor het idee: de twee grootste aandeelhouders, BlackRock en Vanguard, bezitten volgens de laatst gepubliceerde cijfers samen 14,7 procent. Het is bovendien zeer de vraag of deze grote vermogensbeheerders zich voor een campagne tegen het bestuur laten strikken.
Andere optie
Huang kan ook wachten op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering, doorgaans in juni. Dan moeten alle Nvidia-bestuurders zich opnieuw verkiesbaar stellen. Huang kan vooraf eigen kandidaten voordragen en onder aandeelhouders steun voor hen verzamelen. Bij een verkiezingsstrijd winnen de kandidaten met de meeste stemmen. Een absolute meerderheid is niet nodig.
Maar ook een nieuw bestuur biedt geen garantie op een comeback. De (nieuwe) bestuurders moeten in lijn met hun fiduciaire verplichting zelfstandig beoordelen of Huangs herbenoeming in het belang van Nvidia is.
Helemaal uitgesloten is een terugkeer overigens niet. Jones sloot tijdens de kwartaalpresentatie alleen expliciet een terugkeer als ceo uit. Over een andere functie voor Huang bij Nvidia liet hij zich niet uit. Een terugkeer als bestuurslid of adviseur lijkt dus niet onmogelijk.
2. Waarom moest Huang ook alweer vertrekken?
Het elfkoppige Nvidia-bestuur sprak op 8 november aanvankelijk nog zijn vertrouwen uit in Huang. Op dat moment was net zijn liefdesaffaire met Alice Huang (geen familie) bekend geworden. Deze voormalige topvrouw van Nvidia-klant Megaspeed wordt door Amerikaanse diensten verdacht van spionage voor China. Beijing ontkent dat. Voor het bestuur was dat nog geen reden om aan te nemen dat bedrijfsgeheimen of de nationale veiligheid waren geschaad.
The New York Times meldde eerder deze week dat Huang mensen in zijn directe omgeving, onder wie juridisch directeur Tim Teter, verzekerde dat er geen andere affaires waren. Dat bleek een leugen. Huang had ook een relatie met een rechtstreeks aan hem rapporterende functionaris.
Uit het persbericht kan worden opgemaakt dat Huang zelf ontslag nam, als ceo én als bestuurslid. Door de opeenvolgende onthullingen was zijn positie onhoudbaar geworden. Zelfs als de spionageverdenking ongegrond blijkt, blijven de verzwegen relaties en de leugens daarover staan. Bovendien handelde Huang daarmee in strijd met de normen uit de eigen gedragscode. Daarin staat dat van bestuurders, leidinggevenden en medewerkers wordt verwacht dat zij 'handelen volgens de hoogste normen van integriteit, ethiek en eerlijkheid'.
Jones wilde tijdens de kwartaalpresentatie niet verder ingaan op de omstandigheden van het vertrek. Hij kent Huang al decennia: beiden zitten sinds de oprichting in 1993 in het Nvidia-bestuur. Wel kondigde Jones een nieuwe commissie aan die toezicht houdt op nationale veiligheid en exportregels. Die stap volgt op de onthullingen over Huangs relatie met Alice Huang.
Voor Huang vormt het lopende onderzoek een extra belemmering. Zolang de uitkomsten onbekend zijn, is moeilijk voor te stellen dat het bestuur zijn besluit terugdraait.
3. Hoe kon Huang zoveel macht naar zich toetrekken?
Visionair, briljant, veeleisend, solist, sekteleider. Het zijn zomaar enkele typeringen van Huang door mensen uit zijn omgeving, die vooral naar buiten kwamen nadat hij de aftocht had geblazen.
Vaststaat dat Huang uitzonderlijk veel macht had. Vrijwel alles liep bij Nvidia via hem. Hij had strakke controle over de strategie, onderhield politieke contacten tot op het allerhoogste niveau en was het brein achter de financiering van het web van vele klanten en toeleveranciers. Als oprichter, ceo, bestuurslid én aandeelhouder had hij feitelijk vier petten op. Een voorzitter van het bestuur had Nvidia in 33 jaar nooit. Jones is de eerste, benoemd op de dag dat Huang vertrok.
Zo rapporteerden ongeveer zestig functionarissen rechtstreeks aan Huang. In de gedragscode van Nvidia staat deze werkwijze al jaren beschreven:
‘Onze organisatiestructuur zorgt ervoor dat veel senior managers rechtstreeks met onze ceo samenwerken aan de uitvoering van onze bedrijfsstrategieën.’ Volgens Nvidia zorgt die aanpak onder andere voor ‘strategische afstemming’ en biedt deze het bestuur ‘een groep uitstekende kandidaten voor toekomstige promoties’.
Zijn twee kinderen en schoonzoon kregen in ieder geval invloedrijke functies toebedeeld. Dochter Madison is marketingdirecteur, zoon Spencer heeft de leiding over het robotica-onderdeel, terwijl schoonzoon Nico Caprez de wereldwijde AI-infrastructuurdivisie leidt.
De toezichthouders lijken Huang jarenlang veel speelruimte te hebben gegeven. Jones zit al sinds 1993 in het Nvidia-bestuur. Ook enkele andere bestuurders houden al tientallen jaren toezicht op de onderneming. Hoe kritisch waren zij al die tijd tegenover Huang?
4. Wat staat er voor Nvidia op het spel?
Nvidia investeerde miljarden in AI-cloudbedrijven, staat garant voor hun verplichtingen en belooft soms onverhuurde rekenkracht af te nemen. Nvidia schoof ook de makers van AI-modellen al vele miljarden toe. Zo ging 30 miljard dollar naar OpenAI en zette het 10 miljard dollar opzij voor de beursgang van Anthropic van deze week.
Door deze 'circulaire financiering' is een ecosysteem ontstaan waarin de hele technologiesector sterk met elkaar verstrengeld is geraakt. Nvidia fungeerde als het chequeboek van de AI-wedloop.
De omvang van die financiële banden werd bij de kwartaalcijfers opnieuw duidelijk. Nvidia meldde voor 390 miljard dollar aan inkoopverplichtingen en 118 miljard dollar aan garanties. Daarnaast heeft het bedrijf voor ruim 100 miljard dollar aan toezeggingen gedaan voor datacenterruimte en clouddiensten.
De nieuwe bedrijfsleiding van Nvidia kan kritischer gaan kijken naar al deze financiële constructies.
Voorlopig benadrukt interim-ceo Colette Kress, die ook financieel directeur van Nvidia is, tijdens de call met analisten vooral de continuïteit. Volgens haar blijven klanten, leveranciers en andere partners achter Nvidia staan. De onderneming blijft investeren in uitbreiding van de productiecapaciteit en zegt toekomstige investeringen en garanties zorgvuldig te beoordelen.
De vraag is hoeveel van Huangs financiële strategie overeind blijft zodra een permanente opvolger aantreedt. Want juist de enorme afhankelijkheid van één man, waar zijn aanhangers nu voor waarschuwen, heeft Nvidia kwetsbaar gemaakt.