CVC geeft insiders versneld een uitweg via een aandeleninkoop, ondanks de afgesproken lock-up. Daarmee tornt het bedrijf binnen twee jaar na de beursgang aan een kernbelofte uit het prospectus, op een moment dat het vertrouwen in private markten en durfkapitaal afbrokkelt.
Private equity geldt als geduldig kapitaal. Voor de partners van CVC lijkt dat minder te gelden.
De private vermogensbeheerder CVC is nog altijd grotendeels in handen van (voormalige) partners en medewerkers. Volgens het recent gepubliceerde jaarverslag bezitten zij zo’n 70 procent van de aandelen.
Dat belang ligt keurig in lijn met de situatie bij de beursgang, bijna twee jaar geleden. In het prospectus werd destijds ook een heldere afspraak vastgelegd over dat belang: zij mochten hun aandelen alleen gefaseerd verkopen.
Vanaf april 2027 zou een kwart van het belang verhandelbaar worden, in 2028 nog eens een kwart en pas in 2029 de rest. In beursjargon heet zo’n regeling een ‘lock-up’ periode.
Het doel daarvan is duidelijk. Een lock-up moet voorkomen dat medewerkers direct na de beursgang hun aandelen dumpen en zo druk op de koers zetten. Zo’n afspraak laat ook aan beleggers zien dat insiders voor de lange termijn aan boord blijven. Zeker bij CVC is dat van belang, omdat het concern grotendeels in handen is van partners die direct invloed hebben op de prestaties van het bedrijf.
Toch wijkt CVC nu af van die afspraak. Het bedrijf kondigde een aandeleninkoopprogramma aan van (maximaal) 350 miljoen euro en wil daarvan voor ruim 100 miljoen euro aandelen inkopen van huidige en voormalige medewerkers.
Om dat mogelijk te maken heft CVC de lock-up op van tien miljoen aandelen uit een specifiek vehikel waarin bepaalde huidige en voormalige partners hun belang houden. Formeel is goedkeuring van de aandeelhoudersvergadering op 12 mei vereist, maar gezien de machtsverhoudingen binnen CVC is dat in de praktijk een formaliteit.
Opvallende timing
Formeel kan het allemaal, maar het gebeurt zelden, zeker op het Damrak. En los van de relatief beperkte omvang van de transactie is vooral de timing zeer gevoelig.
Beleggers kijken namelijk steeds kritischer naar alternatieve vermogensbeheerders zoals CVC. Dat heeft onder meer te maken met onrust op de markt voor private credit: leningen die buiten het traditionele bankwezen om worden verstrekt. Na een reeks uitglijders groeit de twijfel. Leningen komen onder druk te staan en gevallen als First Brands laten zien dat niet alle kredieten overeind blijven. Veel fondsen beperken inmiddels de uitstroom, waardoor beleggers hun geld niet volledig kunnen opnemen.
Ook CVC zette zwaar in op private credit. Begin dit jaar nam het concern nog de Amerikaanse private debt-belegger Marathon over voor circa 1 miljard euro. Inmiddels zit ongeveer een kwart van de bijna 200 miljard euro aan totaal beheerd vermogen in schuldstrategieën.
Maar ook binnen de traditionele private equity-markt zijn de omstandigheden minder gunstig. Bedrijven worden normaal na enkele jaren weer verkocht, maar die exitmarkt zit vast. Dat erkende financieel directeur Fred Watt bij de jaarcijfers. Hij noemde het een “marktfenomeen, geen CVC-fenomeen”.
Dat het volgens de CFO geen specifiek CVC-probleem is, neemt de zorgen bij beleggers niet weg. Het aandeel CVC noteert rond een dieptepunt en staat grofweg 30 procent onder de introductiekoers van nog geen twee jaar geleden.
Medewerkers zoeken versneld de uitgang nu CVC onder IPO-koers staat
Bron: Bloomberg.
Een goed moment om eigen aandelen in te kopen? Mogelijk. Maar het wringt dat CVC niet alleen stukken op de markt opkoopt, maar juist ook van insiders die volgens eerdere afspraken voorlopig nog helemaal niet zouden mogen verkopen.
Dat wringt temeer omdat de eerste lock-up al over ongeveer een jaar afloopt, en dus bijna verstreken is.
Dat CVC juist nu de regels versoepelt voor insiders, ondermijnt het vertrouwen dat die regels moesten bieden. De financiële impact is beperkt. Het signaal niet.